Hoe vaak vergeef jij?

Als dierbare van een verslaafde kom je regelmatig in conflict met je hart en jouw hoofd (verstand). Jouw hoofd roept “nee!” maar je hart zegt “ja maar… stel”. Wanneer een verslaafde opnieuw echt verbetering belooft, wil je als naaste dit zo graag geloven dat je constant weer een kans biedt met het risico weer teleurgesteld te worden. Je zit vast in een cirkel, in een innerlijk conflict.

Grenzen worden elke keer weer opgerekt. Je doet dit uit liefde en hoop, en dat wordt je absoluut niet kwalijk genomen. Mensen maken immers fouten en als wij van iemand houden willen we altijd die tweede, derde en zelfs vierde kans bieden. Een verslaafde kan ook zo ontzettend overtuigend zijn. Sterker nog, zij geloven er vaak ook in. Ze menen het echt, maar vaak helaas alleen op dat moment, totdat die ‘monster’ hun weer roept. De drang om weer te gebruiken kan zo enorm groot zijn, dat een verslaafde vaak niet anders kan. Na gebruik of als er weer iets gebeurd, is er weer die spijt en weer de intentie echt te stoppen.

Wanneer moet je als naaste echt besluiten dat genoeg genoeg is geweest? Wanneer is het nu echt genoeg? Echt…

Daar kunnen wij en jijzelf geen antwoord op geven. Soms heeft een verslaafde meerdere pogingen nodig te stoppen of is het een zoektocht naar de juiste hulp op het juiste moment. We zijn allemaal anders, daarom is maatwerk noodzakelijk. Maatwerk in de behandeling van de verslaafde maar zeker ook voor jou als naaste die steun nodig heeft.

Je kan het gedrag en de beslissingen van een ander niet bepalen, maar wel hoe jij met de situatie omgaat. Het is belangrijk dat je voor jezelf echt duidelijke grenzen stelt, dit communiceert naar je dierbaren en ook consequent toepast. Als je constant grenzen laat oprekken, opnieuw kansen biedt, dan hou jij de verslaving in stand en zal de situatie nooit veranderen. In ieder geval niet voor jou. Het is tijd dat jij jezelf op de eerste plek zet.

Maar dit betekent niet dat jij niet een ander mag vergeven. Het is goed dat jij de verslaafde vergeeft voor zijn onmacht met zijn ziekte van verslaving. Vergiffenis, begrip en respect werken helend. Vergiffenis betekent niet dat je iets toestaat. Het betekent niet dat je iets hoeft te accepteren. Vergiffenis is toestemming geven aan jezelf te accepteren dat jij niet verantwoordelijk bent voor de beslissingen die een ander maakt. En het geeft ruimte voor de verslaafde in herstel te komen.

Het klinkt allemaal zo logisch maar het is ontzettend moeilijk het in de praktijk toe te passen. Jouw ervaringen, jouw emoties en jouw zorgen hebben grote invloed op hoe jij met de situatie omgaat. Voor de ene is het makkelijk grenzen te stellen, om los te laten… voor anderen is dat het aller moeilijkste wat ze ooit hebben moeten doen.

Daarom bieden wij inzichtelijke workshops. Jij hebt als naaste van een verslaafde recht op hulp. Verslaving is een ziekte dat iedereen in de omgeving van de verslaafde raakt. En als jij jezelf helpt, kun jij jouw dierbare pas echt helpen.

Onze workshops

• Workshop Grenzen Stellen
• Workshop Inzicht in jouw rol als naaste
• Workshop Loslaten… hoe doe je dat?
• Informatiebijeenkomsten

Wil je individuele hulp?
Meld je aan voor ons individuele programma of boek een losse sessie!

Filmtip